روزنامه خراسان نوشت: ماجرا از گزارش روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال شروع شد که در آن به نقل از منابعی در ارتش آمریکا مدعی شد که اسرائیل اقدام به تاسیس یک پایگاه عملیاتی موقت برای پشتیبانی از حملات هوایی علیه ایران در جنگ اخیر کرده است. این گزارش بلافاصله توسط رسانه های عبری زبان بازتاب داده شد و شبکه ۱۲ اسرائیل در این باره اظهار کرد: این پایگاه محل استقرار نیروهای ویژه بوده و به عنوان مرکز لجستیکی برای نیروی هوایی ارتش اسرائیل، درست قبل از شروع جنگ در حال فعالیت بوده است، همچنین تیمهایی برای نجات خلبانان اسرائیلی در صورت اسارت، در این پایگاه مستقر بودند. اسرائیل ساخت و تجهیز این پایگاه را با هماهنگی ایالات متحده انجام داده است. بنا به گزارشها، این پایگاه مخفی در اوایل ماه مارس (میانه اسفند ۱۴۰۴) تقریباً لو رفت. رسانههای دولتی عراق گزارش دادند که یک چوپان محلی فعالیت غیرمعمول نظامی از جمله نشست و برخاست بالگردها را گزارش و ارتش عراق نیروهایی را برای تحقیق اعزام کرده است.
از تکذیب تا تایید ماجرا توسط مقامات عراقی
این در حالی بود که عراقی ها بلافاصله وجود چنین پایگاهی را تکذیب کردند. سرتیپ «سعد معن» رئیس ستاد اطلاعرسانی امنیتی فرماندهی عملیات مشترک عراق در این باره گفت: برخی خبرگزاریها، شبکههای ماهوارهای و صفحات مجازی، موضوعی را با عنوان عملیات هلیبرن در مرکز عراق مطرح کردهاند که صحت ندارد. اما روز گذشته یک مقام ارشد در دفتر السودانی، نخستوزیر وقت عراق، در گفتوگو با «العربی الجدید» جزئیات جدیدی از مکان استقرار نیروهای اسرائیلی در صحرای نجف را فاش کرد. او گفت: عراق قربانی یک فریب آمریکایی شد. این اتفاق را نباید به پای برتری اطلاعاتی یا پیشرفت نظامی رژیم اشغالگر اسرائیل گذاشت؛ بلکه واشنگتن با سوءاستفاده از پوشش نیروهای «ائتلاف بینالمللی»، زمینه ورود صهیونیستها به خاک عراق را فراهم کرد. این مقام عراقی که نامی از وی برده نشده، از یک حادثه میدانی پرده برداشت و گفت: «شب چهارم مارس (۱۴ اسفند ۱۴۰۴)، پس از دریافت گزارشهایی از سوی یکی از چوپان های قبیله «الزکاریط» مبنی بر نشستن بالگردها و تحرکات نظامی مشکوک، یک نیروی شناسایی عراقی به منطقه اعزام شد. اما این نیرو پیش از رسیدن به مقصد، در فاصله ۴ کیلومتری هدف، مورد حمله سنگین بالگردهای جنگی قرار گرفت که منجر به شهادت یک سرباز و مجروح شدن دو تن دیگر شد.» وی افزود: «بهرغم ارسال پیام فوری از طریق مرکز هماهنگی مشترک با نیروهای ائتلاف، طرف آمریکایی هیچ پاسخی به این حادثه نداد و تا به امروز نیز اطلاعاتی در اختیار عراق نگذاشته است.» در آن زمان، این حمله به اشتباه بخشی از حملات زنجیرهای آمریکا علیه واحدهای الحشدالشعبی تلقی شده بود.
دولت بی اختیار السودانی
البته آن طور که این عضو دفتر السودانی به ماجرا می پردازد، گویا دولت عراق هیچ اطلاعی از این اتفاق نداشته است؛ اما اطلاعات اختصاصی روزنامه خراسان درباره این مسئله خلاف آن را نشان می دهد. این پایگاه مخفی اسرائیلی روی یک باند فرودگاه متروکه ارتش صدام ایجاد و فعالیت آن با هماهنگی کامل ارتش آمریکا و اطلاع سازمان اطلاعات دولت شیعه عراق صورت گرفته بود. در این پایگاه هیچ نیروی آمریکایی حضور نداشت و همگی افسران ارتش اسرائیل از بخشهای نظامی و امنیتی بودند؛ از جمله یک تیم فنی موساد تحت پوشش نظامی ائتلاف آمریکایی مبارزه با تروریسم در این پایگاه حضور داشتند. بالگردهای شینوک ۵۷ و آپاچی ارتش اسرائیل در محل مستقر بودند و مرتبا در آسمان منطقه پرواز می کردند. تصاویری از فعالیتشان توسط اطلاعات حشد و ارتش عراق به بغداد مخابره شده بود و دولت السودانی کاملا در جریان بوده است؛ هر چند که اختیار و توان لازم برای حفظ تمامیت ارضی کشورش را نداشته است.
اخراج آمریکا تنها راه ایجاد صلح در منطقه
این اتفاق در کنار همکاری های دیگر کشورهای منطقه و در اختیار قراردادن خاک، آب و آسمان سرزمینی خود به تروریست های آمریکایی برای حمله به ایران، بیانگر ماهیت متجاوز و خائن آمریکاست. در چنین شرایطی که دولت های تمامی این کشورها نه به عنوان شرکای آمریکا بلکه مستعمرات آمریکایی، هیچ اختیار و کنترلی حتی بر تمامیت سرزمینی خود ندارند، بهترین راه برای ثبات و صلح در منطقه، خروج آمریکایی ها از تمامی پهنه غرب آسیاست. مادامی که کشورهای اشغال شده منطقه توسط آمریکایی ها فاقد توانایی اعمال حاکمیت بر چارچوب سرزمینی هستند؛ همان طور که در جنگ رمضان هم شاهد آن بودیم، عدم به رسمیت شناختن حدود این سرزمین ها حق ذاتی جمهوری اسلامی ایران برای دفاع از خود خواهد بود؛ حقی که تا پایان قطعی اشغالگری آمریکا و رژیم صهیونیستی محفوظ خواهد بود.